گفتار دوم از سه گفتار کتاب بینایی و دیدار سرشار با عاشورا - گفتار دوم: طریقت «دانایی، معنا، موقعیت»

 

گفتار دوم: طریقت «دانایی، معنا، موقعیت»

فصل اول: گفتمان دانایی   
فصل دوم: گفتمان معنا      
فصل سوم: گفتمان موقعیت

در اين گفتار مي‌توانيم:

1ـ جايگاه ادعية مأثور، از جمله زيارت عاشورا را در الگوي بزرگ «معني‌داري زندگي» و «مديريت حيات» دريابيم.

2ـ با حكايت تبديل دانش به دانايي، آن گمشدة اهل سلوك در ميدان معرفت، در اين زيارت آشناتر شويم؛ كه چگونه با اين زيارت، مضمون شهودي معرفت براي دانايي، مهيّا مي‌شود. زيارت عاشورا، روش‌شناسي حكمت دينی را به دست مي‌دهد.

3ـ جريان دانش توليدي اين زيارت را در حوزه‌هاي شناختي معطوف به تغيير و رشد، مانند روانشناسي، علوم تربيتي و مشاوره، به گونه‌اي روش‌شناختي دريابيم.

4ـ به آموختگي بيشتري دربارة «گفتمان دين‌شناختيِ معني‌داري زندگي» در تطبيق با ديگر مكاتب معني‌داري دررسيم و ويژگي‌هاي ممتاز اين گفتمان را شناسايي كنيم.

5ـ انديشة «مديريت موقعيت» و «راهبري وضعيت» را بيشتر بدانيم.

6ـ يكي از نظريه‌هاي درون‌ديني تغيير، يعني نظرية زمان يا «ديرند انساني» را آموخته‌تر ‌شويم.

7ـ نظر به آموختن اصول تدبير وجود با بنيان زيستي تجربة هنري، آموخته‌تر شويم كه چگونه تجربة وجودي مبناي جريان هنر در هنرمند مي‌شود و از اين رهگذر با اصول نظرية «هنر معيار» آشناتر ‌شويم.

 

□ در اين گفتار، با زيارت عاشورا به آن چرايي و چگونگي زندگي توجه مي‌كنيم و پرسش‌هاي چندي پاسخ مي‌گيرند:

1ـ ايدة مبنا در فهم زيارت عاشورا چيست و چه ساختاري دارد؟

2ـ حكمت و دانايي كدام است و نسبت آن با دانش چيست و چگونه مي‌توان رهسپار آن شد؟

3ـ چگونه زندگي ما معني‌دار مي‌شود و اين «خودِ معني‌دارشده و تحقق‌يافته» چه ويژگي‌هايي دارد؟

4ـ در كدام وضعيت موقعيت خويش را تعريف كنيم و چگونه خويش را براي گذار از اين موقعيت به سوي آرمان رشد تدبير كنيم؟

 

کلیه حقوق مادی و معنوی سایت متعلق به مرکز تحقیقات استراتژیک توسعه (رشد) می باشد.